Videos de Xosé Antón para repasar conceptos:
sábado, 20 de septiembre de 2014
miércoles, 26 de marzo de 2014
lunes, 24 de febrero de 2014
martes, 12 de noviembre de 2013
NUBES E POESÍA
Magnífico é o retrato que fai Antonio Machado sobre o paso dunha fronte fría nun día de abril polos "Campos de Castilla".
EN ABRIL LAS AGUAS MIL
Son de abril las aguas mil.
Sopla el viento achubascado,
y entre nublado y nublado
hay trozos de cielo añil.
Agua y sol. El iris brilla.
En una nube lejana,
zigzaguea
una centella amarilla.
La lluvia da en la ventana
y el cristal repiquetea.
A través de la neblina
que forma la lluvia fina,
se divisa un prado verde,
y un encinar se esfumina,
y una sierra gris se pierde.
Los hilos del aguacero
sesgan las nacientes frondas,
y agitan las turbias ondas
en el remanso del Duero.
Lloviendo está en los habares
y en las pardas sementeras;
hay sol en los encinares,
charcos por las carreteras.
Lluvia y sol. Ya se oscurece
el campo, ya se ilumina;
allí un cerro desaparece,
allá surge una colina.
Ya son claros, ya sombríos
los dispersos caseríos,
los lejanos torreones.
Hacia la sierra plomiza
van rodando en pelotones
nubes de guata y ceniza.
domingo, 10 de noviembre de 2013
MASAS DE AIRE E FRONTES
Unha fronte é unha zona de contato entre dúas masas de aire con diferentes características meteorolóxicas; normalmente implica diferente temperatura e/ou humidade. As frontes asócianse con zonas de baixas presións e prodúcense cando unha masa de aire frío se pon en contato con outra de aire cálido.
Unha fronte fría é unha franxa de mal tempo que sucede cando unha masa de aire frío achégase a unha masa de aire quente. O aire frío, sendo máis denso, xera unha "cuña" e métese por debaixo do aire cálido e menos denso. Como o aire quente é desprazado violentamente, ao ascender a humidade que contén condénsase e provoca a formación de nubes de gran desenvolvemento vertical como son os cúmulonimbos que traen chuvias intensas.
Unha fronte cálida é un fenómeno metereolóxico que se forma cando unha masa de aire quente choca contra unha masa de aire frío. A masa de aire quente desprázase ata atoparse cunha masa de aire frío, o aire quente ascende pola fronte posto que é menos denso có aire frío. O ascenso é máis lento ca na fronte fría e polo tanto a condensación e formación de nubes e chuvia tamén. Se na fronte fría se orixinaban chuvias intensas, ás veces a modo de trebóns, na fronte cálida son chuvias finas ocasionadas por nubes de menor desenvolvemento vertical, como estratos e nimboestratos. Ver link.
A fronte ocluída fórmase cando dúas frontes diferentes, unha fría e outra cálida, se superpoñen. O motivo é que a fronte fría móvese a maior velocidade que a fronte cálida. A fronte cálida, ó ser menos densa, é empurrada pola fronte fría cara arriba, quedando a fronte fría a rente do chan e a cálida sen contacto con este (ocluída, de xeito que ó non ter contacto co chan vai desaparecendo pouco a pouco).
As frontes represéntanse nos mapas de superficie con diferentes formas e cores como podemos ver neste mapa de superficie que corresponde a febreiro de 2009:
Unha fronte fría é unha franxa de mal tempo que sucede cando unha masa de aire frío achégase a unha masa de aire quente. O aire frío, sendo máis denso, xera unha "cuña" e métese por debaixo do aire cálido e menos denso. Como o aire quente é desprazado violentamente, ao ascender a humidade que contén condénsase e provoca a formación de nubes de gran desenvolvemento vertical como son os cúmulonimbos que traen chuvias intensas.
Unha fronte cálida é un fenómeno metereolóxico que se forma cando unha masa de aire quente choca contra unha masa de aire frío. A masa de aire quente desprázase ata atoparse cunha masa de aire frío, o aire quente ascende pola fronte posto que é menos denso có aire frío. O ascenso é máis lento ca na fronte fría e polo tanto a condensación e formación de nubes e chuvia tamén. Se na fronte fría se orixinaban chuvias intensas, ás veces a modo de trebóns, na fronte cálida son chuvias finas ocasionadas por nubes de menor desenvolvemento vertical, como estratos e nimboestratos. Ver link.
A fronte ocluída fórmase cando dúas frontes diferentes, unha fría e outra cálida, se superpoñen. O motivo é que a fronte fría móvese a maior velocidade que a fronte cálida. A fronte cálida, ó ser menos densa, é empurrada pola fronte fría cara arriba, quedando a fronte fría a rente do chan e a cálida sen contacto con este (ocluída, de xeito que ó non ter contacto co chan vai desaparecendo pouco a pouco).
As frontes represéntanse nos mapas de superficie con diferentes formas e cores como podemos ver neste mapa de superficie que corresponde a febreiro de 2009:
QUE É O JET STREAM (CORRENTE EN CHORRO)?
Este video da Met office pódenos axudar:
E este enlace coa Wikipedia tamén.
Este video, en español, aporta datos curiosos sobre esta fortísima corrente de ventos que circula a uns 11000 mtrs de altura e regula o tempo que fai en superficie
Neste video da NASA podes ver o movemento do Jet Stream Polar do Hemisferio Norte (que é o que nos afecta a nós). Se esta corrente ten unha dirección máis ou menos paralela ao ecuador falamos de Circulación zonal, se pola contra se ondula e vai máis ou menos de norte a sur decimos que é unha circulación meridiana. Esta última circulación favorece o intercambio de masas de aire: masas de aire cálidas van máis cara o norte e masas de aire frío chegan máis ao sur. Isto supón normalmente que zonas ao norte se vexan afectadas por anticiclóns e zonas máis ao sur por borrascas.
E este enlace coa Wikipedia tamén.
Este video, en español, aporta datos curiosos sobre esta fortísima corrente de ventos que circula a uns 11000 mtrs de altura e regula o tempo que fai en superficie
Neste video da NASA podes ver o movemento do Jet Stream Polar do Hemisferio Norte (que é o que nos afecta a nós). Se esta corrente ten unha dirección máis ou menos paralela ao ecuador falamos de Circulación zonal, se pola contra se ondula e vai máis ou menos de norte a sur decimos que é unha circulación meridiana. Esta última circulación favorece o intercambio de masas de aire: masas de aire cálidas van máis cara o norte e masas de aire frío chegan máis ao sur. Isto supón normalmente que zonas ao norte se vexan afectadas por anticiclóns e zonas máis ao sur por borrascas.
viernes, 25 de octubre de 2013
EFECTO FÖHN
Así define este fenómeno a wikipedia:
"El viento foehn o föhn (nombre alemán tomado de un característico viento del norte de los Alpes) se produce en relieves montañosos cuando una masa de aire cálido y húmedo es forzada a ascender para salvar ese obstáculo. Esto hace que el vapor de agua se enfríe y sufra un proceso de condensación o sublimación inversa precipitándose en las laderas de barlovento donde se forman nubes y lluvias orográficas. Cuando esto ocurre existe un fuerte contraste climático entre dichas laderas, con una gran humedad y lluvias en las de barlovento, y las de sotavento en las que el tiempo está despejado y la temperatura aumenta. Este proceso está motivado porque el aire ya seco y cálido desciende rápidamente por la ladera, calentándose a medida que aumenta la presión al descender y con una humedad sumamente escasa. El efecto foehn es el proceso descrito en las laderas de sotavento y resulta ser un viento "secante" y muy caliente".
E continúa:"La masa de
aire se enfría primero según el Gradiente
adiabático seco (GAS) a razón de 1 grado centígrado por cada 100 metros de ascenso (unos 180 m por
cada grado en la zona intertropical). Tras esta fase, una vez superado el punto de rocío sigue enfriándose más pero ahora
según el Gradiente adiabático
húmedo (GAH), a razón de 0,6 °C por cada 100 metros, produciéndose
la precipitación. Una vez reobteniendo por simple cálculo matemático una
temperatura de 15 °C. Rebasado el punto de rocío a 2.000 metros la masa de
aire se enfría según el GAH, obteniéndose una masa de aire cercana a los
0 °C al llegar a la cumbre. Superado el relieve la masa de aire comienza a
descender, calentándose según el GAS, que arroja un resultado de más de
30 °C al llegar a la zona de sombra de lluvia".
Este efecto metereolóxico pode crear imaxes espectaculares como as que vemos a continuación:
"El viento foehn o föhn (nombre alemán tomado de un característico viento del norte de los Alpes) se produce en relieves montañosos cuando una masa de aire cálido y húmedo es forzada a ascender para salvar ese obstáculo. Esto hace que el vapor de agua se enfríe y sufra un proceso de condensación o sublimación inversa precipitándose en las laderas de barlovento donde se forman nubes y lluvias orográficas. Cuando esto ocurre existe un fuerte contraste climático entre dichas laderas, con una gran humedad y lluvias en las de barlovento, y las de sotavento en las que el tiempo está despejado y la temperatura aumenta. Este proceso está motivado porque el aire ya seco y cálido desciende rápidamente por la ladera, calentándose a medida que aumenta la presión al descender y con una humedad sumamente escasa. El efecto foehn es el proceso descrito en las laderas de sotavento y resulta ser un viento "secante" y muy caliente".
E continúa:"La masa de
aire se enfría primero según el Gradiente
adiabático seco (GAS) a razón de 1 grado centígrado por cada 100 metros de ascenso (unos 180 m por
cada grado en la zona intertropical). Tras esta fase, una vez superado el punto de rocío sigue enfriándose más pero ahora
según el Gradiente adiabático
húmedo (GAH), a razón de 0,6 °C por cada 100 metros, produciéndose
la precipitación. Una vez reobteniendo por simple cálculo matemático una
temperatura de 15 °C. Rebasado el punto de rocío a 2.000 metros la masa de
aire se enfría según el GAH, obteniéndose una masa de aire cercana a los
0 °C al llegar a la cumbre. Superado el relieve la masa de aire comienza a
descender, calentándose según el GAS, que arroja un resultado de más de
30 °C al llegar a la zona de sombra de lluvia".
Este fenómeno dáse con fecuencia en moitas partes do planeta e se se produce de xeito constante, cando os ventos sopran sempre na mesma dirección, pode provocar a formación de zonas áridas ou desérticas na vertente de sotavento, é o caso do deserto da Patagonia en Arxentina ao outro lado dos Andes. Ou a unha escala máis pequena vese o efecto entre as ladeiras norte das Illas Canarias, expostas aos ventos Alisios do Nordés e as ladeiras sur, moi áridas. En España é frecuente que se produza na costa Cantábrica cando sopran ventos do sur: É a situación que se dá estes días na península,cunha borrasca que chega polo sur e trae fortes ventos con esta dirección, neste video explícase o proceso:
Este efecto metereolóxico pode crear imaxes espectaculares como as que vemos a continuación:
CORDILLEIRA CANTÁBRICA
MAR DE NUBES NA ILLA DA PALMA
ESCALA MÁIS PEQUENA: EFECTO BARREIRA NUNS RAÑACEOS DE FLORIDA
Suscribirse a:
Entradas (Atom)